آغاز پروسۀ صلح کابل و کلایه هائ سیاسیون افغانستان ازدعوت نشدن به آن آ

رهبران جهادی در نشست "پروسه کابل" چه سهمی داشتند؟

اولین نشست " پروسه کابل" با حضور نمایندگان ویژه کشورهای خارجی و غیبت چهرههای سرشناس ملی و جهادی امروز در کابل برگزار شد تا حکومت با دور زدن این شخصیتها به دنبال صلح در افغانستان باشد.

اولین نشست " پروسه کابل" با حضور نمایندگان ویژه کشورهای خارجی و غیبت چهرههای سرشناس ملی و جهادی امروز در کابل برگزار شد تا حکومت با دور زدن این شخصیتها به دنبال صلح در افغانستان باشد. به گزارش خبرگزاری جمهور؛ محمد اشرف غنی رییس جمهور امروز (سهشنبه ۱۶ جوزا) نشست "پروسه کابل" را با حضور نمایندگان ۲۳ کشور خارجی و اما بدون حضور شماری از رهبران ملی و جهادی در کابل افتتاح کرد. آقای غنی هدف از برگزاری نشست "پروسه کابل " را ایجاد همبستگی برای مقابله با تروریزم و رسیدن به صلح عادلانه عنوان کرد. همبستگی که در نشست " پروسه کابل " آنگونه که گفته شد؛ به چشم اما مشاهده نشد. ریاست جمهوری که پیش از برگزاری اولین نشست "پروسه کابل" این نشست را یک برنامه مهم و بزرگ ملی خوانده بود از تمامی جریان، احزاب و شهروندان کشور خواسته بود تا از پروسه نشست کابل حمایت کنند. نشست پروسه کابل که به ابتکار دولت افغانستان روی دست گرفته شده و اولین نشست آن در کابل بود انتظار می رفت که حکومت ابتدا با دعوت تمامی جریان ها و احزاب مختلف و چهرههای سرشناس ملی و جهادی در این شرایط حساس همبستگی داخلی را به نمایش بگذارد و پس از آن به دنبال اجماع منطقوی و فرامنطقوی باشد. هرچند همکاریهای صادقانه کشورهای خارجی برای رسیدن افغانستان به صلح مهمتر و کاراتر است اما کامیابی هر نوع پروسه و گفتمان برای دسترسی به صلح بدون حضور و اشتراک رهبران جهادی و سیاسی افغانستان ممکن نخواهد بود. قرینهها نشان داده که اختلاف دیدگاه میان رهبران و بزرگان سیاسی افغانستان و تفاوت دیدگاههای آنان با دولت همواره سبب بروز اختلافات و نابسامانیهای تازه در کشور شده است. اکنون که حکومت برای دسترسی به صلح دایمی و مبارزه با تروریزم نشست " پروسه کابل " را راه اندازی کرده است. عدم حضور رهبران جهادی و مقامات حکومتی امیدهای رسیدن به صلح را به ناامیدی مبدل میکند. زیرا اوج اختلاف نظرها میان رییس جمهور غنی و دیگر رهبران جهادی و مقامات حکومتی از عمده ترین دلایل در این زمنیه است . اختلاف دیدگاههای که شماری از رهبران جهادی شریک در حکومت را خانهنیشین و فراری کرده و شماری را هم آنگونه داغ دیده کرده اند که همواره برای هدایت کردن آقای غنی بر پیشگاه خداوند دعا دارند. حکومت پیوستن گلبدین حکمتیار را به پروسه صلح همواره گامی بلندی در راستای دسترسی به صلح دایمی عنوان کرده اما نبود حکمتیار به عنوان سمبول موفقیت گفتگوهای بین الافغانی در نشست پروسه کابل، سوال برانگیز به نظر می رسد. نایده گرفتن حکومت یا دلخوری آقای حکمتیار....؟ جنرال عبدالرشید دوستم معاون اول ریاست جمهوری و رهبر پر طرفدار در میان ازبیکها که مدتها است از چشم رییس جمهور غنی افتاده و اکنون در خارج و در کشور ترکیه به سر میبرد. نیز از حضور و دعوت وی به عنوان یک رهبر جهادی در نشست " پروسه کابل " خبری نیست. بدون شک به همان پیمانهای که حضور آقای دوستم در صلح و ثبات در افغانستان کمک میکند نبودش نیز میتواند گزینههای جدی در مورد عدم دسترسی حکومت به صلح و ثبات دایمی باشد. احمد ضیا مسعود که تا چندی پیش نماینده ویژه رییس جمهور در امور حکومتداری خوب بود اکنون از دیده ها آنگونه بازمانده که دیگر اسمی از وی برده نمیشود. او برادر ارشد احمدشاه مسعود و از بزرگان سیاسی افغانستان است. نادیده گرفتن آقای مسعود در نشست " پروسه کابل " نیز از گزینههای تردید به رسیدن به صلح میتواند عنوان شود. صبغت الله مجددی رییس جمهور سابق افغانستان نیز از دست خیر رییس جمهور غنی مدتی است که بدور است . آقای مجددی چندی پیش رییس جمهور غنی را به تک روی و انحصار قدرت متهم کرد و از خدا خواست که رییس جمهور غنی را به راه راست هدایت کند. پیش از این هیچ برنامهای رییس جمهور خالی از دعای آقای مجددی نبود، حتی در برنامه امضای توافقنامه امنیتی کابل- واشنگتن آقای مجددی در راس قرار داشت، اینبار اما حتی حرفی از اسم وی به چشم نمیخورد. هرچند تاکنون از اختلاف دیدگاه و سردی روابط میان رییس جمهور غنی با عبدالرب رسول سیاف و محمد اسماعیل خان گزارش نشده است اما عدم حضور آنان در نشست " پروسه کابل " نیز میتواند ناکامیهای حکومت را در زمینه دسترسی به صلح افزایش میدهد. اکنون با این همه نادیده گرفتن و پشت کردن دیده شود که رییس جمهور غنی تا چه اندازه گامهای دشوار رسیدن به صلح را به تنهای برداشته میتواند. آیا رییس جمهور غنی قادر خواهد بود تنها با حامیان خارجی به صلح دایمی در افغانستان دسترسی پیدا کند. سران حزب جمعیت اسلامی افغانستان نیز غایبان اصلی و کلیدی این نشست بودند، به نظر می رسید که حزب جمعیت این نشست را تحریم کرده است. آیا رهبران جهادی و مقامهای از چشم افتادهای حکومت تاثیر چندانی بر آوردن صلح در افغانستان ندارد؟ به نظر می رسد که حکومت به این باور است که با تکیه به نمایندگان ویژه کشورهای خارجی و پشت کردن با بزرگان سیاسی افغانستان در پی تامین صلح دایمی در کشور برآمده است. {عبدالاحد فقیری- خبرگزاری جمهور }

نوشته شده توسط سیداحمد شاه دولتی | لینک ثابت |